Blog

Dank je, vind ik zelf ook!

Het is een thema dat vaak voorbij komt in mijn praktijk. De behoefte aan erkenning en waardering. Ook in mijn eigen leven speelt deze drijfveer een grote rol. Eigenlijk gaat het hierbij om de menselijke behoefte om ‘gezien’ te worden. Ik geloof dat deze drijfveer in iedereen aanwezig is. Bij de een wat sterker dan bij de ander, maar uiteindelijk gaat het om een universele drijfveer die onze behoefte tot verbinding weergeeft.

Raar?

Afgelopen week ging dit onderwerp steeds maar door mijn hoofd. Ik begon mijn eigen behoefte aan erkenning en waardering eens te onderzoeken. Door de lat eigenlijk stelselmatig (te) hoog te leggen in werk en sport probeerde ik erkenning en waardering af te dwingen. Mocht het dan voorkomen dat iemand mij complimenteerde met een prestatie of het bereiken van een doel, dan deed ik iets heel raars…Ik ondermijnde mijn prestatie door deze publiekelijk af te zwakken en te relativeren. “A joh, dat was niets…of, maakt niet uit…”en met als ultieme bekrachtiging een wegwerp gebaar makend met mijn handen. Herkenbaar?

Wie houd je voor de gek!

Terugkijkend maakt deze reactie mij boos en verdrietig. Ik wilde graag erkenning en waardering. Daar deed ik mijn stinkende best voor. Als die zuurverdiende waardering dan eindelijk kwam in de vorm van een compliment, dan deed ik vervolgens mijn best die zo snel mogelijk weer af te serveren naar de gever.

Met het niet ontvangen van een compliment doe je in de eerste plaats jezelf te kort. Je neemt jezelf niet serieus en ondermijnt hiermee je eigen erkenning en waardering. Terwijl dat nou juist was waar je zo op zoek naar was! Tuurlijk vind je zelf ook dat je dat compliment hebt verdiend! Kom op zeg, wie houd je nou voor de gek! Je voelt je niet voor niets trots op wat je hebt neergezet. Op de tweede plaats doe je ook de gever van een compliment tekort. Leuk hoor, doet iemand de moeite je een bloemetje te geven, geef je hem direct weer terug. Hoezo, het spijt me?!

Jezelf klein houden

Ik wil je hierbij uitdagen, mocht iemand in het vervolg de moeite nemen je een compliment te doen. Zeg dan; ‘dank je, dat vind ik zelf eigenlijk ook!’ Dit kan in het begin wat onwennig klinken, vertrouw mij, dit verdwijnt door oefening. Begin te oefenen in een vertrouwde omgeving en laat vrienden en familieleden weten dat je hiermee oefent, kunnen ze zelf ook meedoen. Sla je twee vliegen in een klap. Je erkent en waardeert jezelf en respecteert de complimentgever door zijn of haar compliment dankbaar aan te nemen. Daarmee voelt deze zich ook gezien en dat stimuleert hem of haar in het geven van complimenten. Zeg nou zelf, complimenten uit delen is pas leuk als de ontvanger ze ook weet te waarderen. Kortom, stop met jezelf klein te houden en spreek vaker (hardop) waardering en erkenning uit voor wat je doet. Dank je! Vind ik zelf eigenlijk ook!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.