BlogBurn-outDenkenGelukHier en NUKwetsbaarMaakbaarheidRaakbaarStressSuccesweerstandZelfvertrouwen

Verlangen

Pijnlijk, de confrontatie met die ander, die uiteindelijk altijd gaat over jezelf. Ik liep samen met mijn vrouw te wandelen. Tijdens de wandeling had ik het over mijn verlangens. Een verlangen naar ruimte en rust. Het liefst zou ik soms ergens in een hutje in de bergen willen wonen, a la Heidi en Peter. Weg uit alle hectiek, het kleine en drukke Nederland, onze prestatie en consumptiemaatschappij achterlatend. Waar alles gericht lijkt te zijn op ‘meer’. Meer geld om uiteindelijk meer spullen te verzamelen die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben. Maar het geeft steeds zo’n lekker kortdurend gevoel, een nieuwe tv of smartphone, maar worden we hier echt intrinsiek gelukkig van? Ik doe hier overigens bij tijd en wijle ook vrolijk aan mee, niets menselijks is mij gelukkig vreemd…

Vlucht?

Uit het niets stelde mijn vrouw ineens de vraag, maar is het eigenlijk geen vlucht? Weg willen van waar we nu zitten, waar de kinderen hun leven hebben opgebouwd? Hoe zie je dat dan voor je, hoe gaan we dat allemaal doen? Deze vraag bracht me van mijn stuk en raakte me…..Mijn ego schoot in de verdediging en hield een vlammend betoog over waarom niet kiezen voor je droom of verlangen voor mij juist een vlucht is….Het raakte me zo omdat een deel van mij dit ook een vlucht vond en hierin werd bevestigd.

Houvast

Terwijl we verder liepen en onze discussie over verlangen vervolgden, ontstond ruimte. Ruimte voor begrip van elkaars standpunten en proces. Ik zal heel eerlijk zijn, het afgelopen half jaar was en is voor ons beiden zeer intens. Waar mijn vrouw in deze fase juist verlangt naar het weer kunnen oppakken van haar ‘oude’ leven verlang ik naar een leven waarin ik juist niet meer de dingen hoef te doen die mij herinneren aan mijn ‘oude’ leven. Ik wil vanuit liefde en zelfvertrouwen echt een verschil gaan maken. Keuzes maken vanuit zelfvertrouwen en de overtuiging dat ze me dichter brengen bij mijn droom. Ik ben soms bang weer te vervallen in mijn ‘oude’ patronen waarin ik erkenning zocht voor mijzelf in de wereld om mij heen. De zogenaamde ‘houvast’ aan vaste patronen en plaatsen geeft mij een overzichtelijk en voorspelbaar leven. Wie ben ik als ik dit durf los te laten?

Berghutje in de Alpen

In dit proces vonden wij elkaar, mijn vrouw en ik. Uiteindelijk gaat het over de grote vraag of je jezelf wel goed vindt zoals je bent. Ongeacht wat je doet, hoe je je voelt of wat je denkt. Of je eerst gezond moet zijn, een goede baan moet hebben, een dikke auto of een berghutje in de Alpen. Is verlangen naar een ander leven vluchten? Iemand vertelde mij ooit dat het hebben van een groot verlangen ook een groot lijden creëert. Je focust je hierbij namelijk heel erg op iets waar je op dit moment niet bent of wat je nu niet hebt. Hiermee implicerend dat het hier en nu niet genoeg is, uitgaand van tekorten. In die zin zou je het kunnen zien als vlucht. Voor mij is dit te negatief gesteld, ik geloof namelijk dat een succesvol leven begint bij een verlangen, een sterk verlangen. Zonder dit verlangen kom je namelijk ook niet in beweging. Het lijden dat dit verlangen met zich meebrengt zorgt ervoor dat er noodzaak wordt gecreëerd om de eerste stappen richting dit verlangen te zetten. Hoe pijnlijk en vervelend ook.

Lijden of leiden?

Ik ben eens gaan graven in de biografieën van voor mij succesvolle mensen als Mandela, Gandhi en Obama. Allemaal in mijn ogen heel erg succesvol, authentiek en inspirerend voor heel veel mensen en daarmee invloedrijk. Wat hebben zij allemaal gemeen? Ze hebben allen op hun eigen manier geleden en vanuit die pijn noodzaak gevonden en gecreëerd om het anders te willen en te doen. Kortom, blijkbaar hebben we die noodzaak, die vaak onze gezondheid bedreigt, nodig om de eerste stap te kunnen zetten. Ik heb zo in ieder geval heel anders leren kijken naar bepaalde gebeurtenissen die op ons pad kunnen komen, zoals een ontslag, ernstige ziekte of een sterfgeval. Wat doet er nu echt toe, waar gaat leven om? Welke les valt er te halen uit deze nare en ingrijpende gebeurtenis? Doorgaan op de oude weg, of meer betekenis zoeken en vinden in het leven. Doen wat je hoort te doen en wat jou echt gelukkig maakt met de mensen die jou energie geven en bevestigen in wie je bent en wat je hier te doen hebt.

Vicieuze cirkel

Zonder het doorvoelen en accepteren van de pijn die hoort bij een ingrijpende verandering en groei is er weerstand. Deze weerstand laat de onvermijdelijke pijn overgaan in lijden. Waardoor we uiteindelijk verder weg raken van ons verlangen en dit juist nog sterker wordt. Hiermee het lijden juist weer versterkend, zo een vicieuze cirkel creërend.

Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: onszelf goed genoeg vinden en erkennen om wie we zijn. Herken jij je in dit verhaal en wil jij je verlangen of noodzaak delen? Laat je reactie achter om anderen te inspireren hetzelfde te doen. Onder het mom van delen is helen!

Share on facebook
Share on email
Share on twitter
Share on linkedin
Share on facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.