afwijzingBlogFaalangstSuccesTipsZelfvertrouwen

Waarom je vooral niet je best moet doen

Verdorie, daar zei ik het weer, het zit zo in mijn systeem…..Het was zaterdagochtend, en zoals gewoonlijk weer veel te vroeg. Mijn zoon en ik maakten ons klaar voor de voetbalwedstrijd. Mijn zoon staat zoals gewoonlijk op doel. Tijdens het ontbijt namen we gezamenlijk de tegenstander door. Voordat ik er erg in had zei ik tegen hem: ‘Wel goed je best doen hoor!’.  Helaas bleef het niet bij deze ene keer, ook voordat hij het veld opging, zei ik het nog een keer tegen hem.

Je best doen

Wat zou een kind over zichzelf leren als het vaak van ouders hoort dat het vooral zijn best moet doen? Stel jezelf eens voor als kind, je krijgt regelmatig te horen van ouders of opvoeders dat je wel goed je best moet doen, wel moet presteren….anders? Het zou zo maar kunnen dat een kind gaat geloven dat het anders misschien niet goed genoeg is? Waarom moet je eigenlijk je best doen? En wat is dat dan, je best doen? Het geeft mij een gedachte dat je iets moet forceren om iets te doen. In plaats van erop te vertrouwen dat je presteert vanuit hoe je je op dat moment voelt en dat dat goed genoeg is. Daar spreekt voor mij zoveel meer vertrouwen vanuit!

Beschermen

Blijkbaar vond ik het nodig om vaak tegen mijn kinderen te zeggen dat ze vooral goed hun best moeten doen omdat ik er zelf blijkbaar niet op vertrouw, waarom zou ik dit anders zo vaak benadrukken? Au, pijnlijk dit besef en tegelijk ook mooi. Het lijkt zo onschuldig, en we nemen dit vaak uit gewoonte over. Het lijkt zo goed bedoeld en dat is het ook, als ouder wil je je kind beschermen tegen kritiek en hoon. Stel je eens voor dat hij of zij er een potje van maakt. Daar gaan anderen iets van vinden en dat raakt jou als ouder. Dit wil je koste wat koste voorkomen, toch? Alleen, wat gebeurt er juist door deze beschermingsdrang?

Prutsen?

De onzekerheid, angst en gebrek aan vertrouwen van de ouder, kunnen het kind juist bevestigen in dat het niet goed genoeg is. Dat kan hierdoor zelf een hoge lat gaat ontwikkelen. Dat heeft het immers geleerd van zijn omgeving. Forceren en vanuit angst ingegeven presteren in plaats vanuit zelfvertrouwen en plezier. Het doet gewoon en vraagt zich niet af of het wel goed genoeg is, dat weet het namelijk gewoon. Zie hier, weer een potentiële beperkende overtuiging in de kiem gesmoord! Als we nou eens met elkaar afspreken dat we wat minder vaak tegen onze kinderen zeggen dat ze wel goed hun best moeten doen, en we gaan dit geloven, dan helen we hiermee ook ons eigen innerlijke kind. En kan die hoge lat voor ons ook wat lager worden gelegd. Hiermee het voorbeeldgedrag voor onze kinderen laten zien…..Onszelf toestaan af en toe ook maar wat te ‘prutsen’ vanuit een goede intentie, heerlijk om die lat niet al te serieus te nemen. Onszelf goed vinden om wie we zijn! 

Is deze blog voor jou herkenbaar? Ik ben benieuwd waar die herkenbaarheid voor jou in zit.

Share on facebook
Share on email
Share on twitter
Share on linkedin

13 gedachten over “Waarom je vooral niet je best moet doen

    1. Dank je Max, bedankt voor je reactie. Mooi hoe je de nadruk op plezier legt in plaats vanuit het presteren…vanuit plezier komt die prestatie vanzelf!

  1. Hey Guus, ik probeer steeds meer tegen mensen in mijn omgeving: ‘veel succes!’ te vermijden. Om te voorkomen dat de nadruk wordt gelegd op ‘presteren’. Dus ik probeer ook steeds meer: “geniet ervan” te zeggen. Leerzame blog Guus, je inspireert me! Thnx

  2. Uit je tekst maak ik op dat je heel liefhebbende vader bent, en ik denk dat een kind dat aanvoelt. Dus of je nou “doe je best!”, ” veel plezier” of “succes” zegt, je kind (of wie we dan ook maar proberen aan te moedigen) voelt zich gezien en aangemoedigd in wat hij doet. Ik denk dat dat is wat telt. Mijn intuitie zegt: niet te streng zijn voor onszelf welk woordje we precies gebruiken. Wel lekker genieten van de tijd en aandacht met elkaar♡ Succes 😉

    1. Hoi Marieke, bedankt voor je reactie. Je stipt een heel terecht punt aan, een kind voelt feilloos aan met welke intentie je iets zegt. Woorden zijn maar een beperkt vehikel om mee te communiceren. Voor begrip en grip is het vaak wel fijn om je te richten op de taal die je gebruikt, dan volgt de intentie vaak vanzelf…We moeten zeker niet te streng zijn voor onszelf. Bedankt voor je mooie toevoeging!

  3. De herkenbaarheid zit bij mij in het vaak de lat (te) hoog leggen. Vooral op mijn werk. Politiemensen zijn heel vaak prestatiegericht. Niks mis mee. Tot het moment dat dit de eigen psychische of lichamelijke gezondheid ten koste gaat.

  4. Herkenbaar, ik merk dat ik als mijn zoon tafeltennist ik de neiging heb ook met ‘succes’ of ‘zet m op’ aan te moedigen… En met ‘veel plezier’, dat voelt nu achteraf beter. Een volgende keer ga ik er op letten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.