Je bent wakker.
Hart in je keel.
Zweten.
Alweer.
Hier ga je niet weg
Je blijft doorgaan.
Terwijl je lichaam allang stop zegt.
Hier leer je blijven waar je normaal weggaat.
Niet door te praten.
Niet door te begrijpen.
Maar door te zakken.
In het lichaam.
In de bedding.
Ik ben aanwezig.
Eerlijk.
Scherp waar nodig.
Hier hoef je niets te bewijzen.
Alleen te blijven.
Guus heeft me geprikkeld, sterk zijn door juist te voelen wat de anderen zeggen ipv je ertegen te verzetten. Dit is een geleidelijke verandering waar ik nog steeds mee bezig ben. Guus heeft die verandering in gang gezet en dat is zeer knap met zo’n eigenheimer als ik. Hij ging de confrontatie niet uit de weg en dat heeft me wel geholpen om er over te praten en eerlijk te zijn
Het (leren) luisteren naar signalen vanuit mijn lichaam en gedachten sprak mij heel erg aan. Hierbij ook de ademhalingsoefeningen om mijn lichaam tot rust te brengen. Ik ben me veel bewuster geworden van de verschillende gedachtegangen die er in mijn hoofd rondgaan. Ik kan nu beter naar mijzelf en mijn lichaam luisteren.
