Niet angst, piekeren en spanning zijn het probleem.
Het constante vluchten wel.
Vluchten in denken, presteren en doorgaan.
Je gaat het pas zien als je blijft.
Je blijft doorgaan.
Terwijl je lichaam aan de rem trekt.
Hier blijf je waar je normaal vlucht.
Niet door te praten of te begrijpen.
Maar door te zakken.
Hier hoef je niets te bewijzen.
Alleen te blijven.
Ik werk met mensen die functioneren.
En tegelijk voortdurend op scherp staan.
Gedreven. Gevoelig.
Vaak succesvol.
Maar zonder bodem kost het veel.
Guus ging de confrontatie niet uit de weg. En voor het eerst bleef ik.
Jorrit
Voor het eerst luisterde ik echt naar mijn lichaam. Dat veranderde hoe ik met mezelf omga.
Kamil Hiralal (PhD Kinder- en Jeugdpsychiatrie)