Je functioneert.
Maar je staat continu aan.
Altijd alert.
Verantwoordelijk.
En vooral bezig alles onder controle te houden.
En je weet:
dit hou ik niet eindeloos vol.
Je blijft doorgaan.
Terwijl je lichaam allang stop zegt.
Hier blijf je waar je normaal weggaat.
Niet door te praten.
Niet door te begrijpen.
Maar door te zakken.
Ik ben aanwezig.
Eerlijk.
Scherp waar nodig.
Hier hoef je niets te bewijzen.
Alleen te blijven.
Guus ging de confrontatie niet uit de weg. En voor het eerst bleef ik.
Jorrit
Voor het eerst luisterde ik echt naar mijn lichaam. Dat veranderde hoe ik met mezelf omga.
Kamil Hiralal (PhD Kinder- en Jeugdpsychiatrie)